
Op 21 Februari heeft de FrettenStichting 3 verwaarloosde fretten opgehaald. Normaal gesproken schrikken we niet snel ergens van maar bij deze drie fretten gebeurde dat dus wel. We besloten gelijk om deze fretten zo snel mogelijk daar weg te halen.
In de kooi van de fretten was een grote poepbak met daarin een klein doekje. En de voeding, tja, kattenbrokken. Verder waren er geen doeken aanwezig of een hangmatje om in te slapen. Of dit nu onwetendheid van de eigenaar is of niet maar dit is en blijft fret onwaardig en blijft je raken.
Het eerste wat we zagen was dat het moertje voor 50% kaal was. De eigenaar vertelde dat dit een jaar ervoor ook was gebeurd maar dat ze na een tijdje haar haar weer terug kreeg. Deze dame blijkt dus niet geholpen te zijn en daardoor lijd ze aan beenmergdepressie. We zijn gelijk gestart met een behandeling ondersteund met Waltham en heel veel aandacht.

De dame in kwestie, de kale plekken zijn overduidelijk te zien.
Aan de nagels van de mannen was duidelijk te zien dat ze al enige tijd niet uit de kooi was geweest, dit werd ook door de eigenaar bevestigd. En van de mannen van 18 maanden oud zou volgens de eigenaar een gemene bijterd zijn, tot op heden hebben wij daar niets van gemerkt.

Hele lange nagels en bij de wildkleur man was ook opgedroogde ontlasting te zien aan de nagels.
Op 28 Februari zou de dame gecastreerd worden, ondanks het aansterken gedurende de afgelopen 7 dagen bleek de operatie te zwaar voor haar. Tijdens de ingreep is ze helaas overleden. Pogingen om haar te reanimeren mochten niet meer baten.
Met de mannen gaat het zeer goed en zijn ze inmiddels gereserveerd voor een nieuw baasje en zullen daar geplaatst worden als ze uit de quarantaine mogen.