Beenmergdepressie
Hoe komt beenmergdepressie
Beenmergdepressie ontstaat wanneer een moertje niet gedekt wordt. Bij fretten blijft een moertje loops totdat ze gedekt wordt. Als wisselwerking blijft de aanmaak van oestrogenen, om precies te zijn oestradiol, hoog en stopt pas er een bevruchting plaats vindt. Door de aanmaak van oestrogenen produceert het beenmerg onvoldoende bloedcellen (zowel rode, witte als de bloedplaatjes). Dit noemt men beenmergdepressie.
Symptomen
De eerste symptomen van beenmergdepressie zijn onder andere vaginale uitvloeiing, bleke slijmvliezen (door de bloedarmoede), vermagering en kaalheid over het hele lichaam zoals u kunt zien op de foto. En uiteraard dat het moertje loops blijft, dus een gezwollen vulva.
Naarmate de beenmergdepressie langer duurt, treden er symptomen op als bloedingen in huid en slijmvliezen, zwarte ontlasting, verlamming ten gevolge van bloeduitstortingen in het ruggenmerg, ontstekingen van de organen en baarmoeder. Uiteindelijk zal het moertje niet meer eten en sterven. Dit kan al binnen 2 maanden gebeuren.
Behandeling
Het is noodzakelijk om het moertje te laten castreren als er niet mee gefokt wordt. Een prikpil wordt ten zeerste afgeraden. Bij een castratie worden de baarmoeder en beide eierstokken verwijderd. Alleen behandelen van de eierstokken (steriliseren) heeft geen zin want dan blijft het moertje loops en het oestrogeengehalte hoog. Castratie kan bij een moertje in principe al vanaf 6-7 maanden.
Een implantaat kan ook als alternatief voor castratie dienen.
Bron: Wikipedia, De Frettenkliniek, Dierenarts en diverse boekenwerken.
