Fotoalbum

Hallo,

Ik ben Nima, een heel klein maar lief meisje.

Ik ben opgehaald door mijn baasje in Breda en was haar eerste fretje! Maar omdat ik zo lief ben was dat voor haar geen probleem om aan mij te wennen.

Overdag lig ik heel de dag lekker te slapen omdat mijn baasje dan is werken, maar zodra ze thuis komt is het feest! Dan mag ik overal in het huis op ontdekkingsreis. Meestal verdoe ik mijn tijd door de grote hond te pesten door steeds achter hem aan te rennen en in zijn poten te bijten. Hij vind dit wat minder, maar ik vind het ontzettend leuk! En zo komt hij ook aan zijn beweging omdat hij de hele tijd voor mij weg moet lopen ;-)

Ik heb een heerlijke kooi bij de verwarming gekregen waar ik overdag lekker op mijn rug in de hangmat lig snoezen. mijn baasje dacht dat het gezellig zou zijn om mij een tuigje aan te doen en lekker buiten te wandelen, maar ik ben niet gek! Dat vind ik helemaal niet leuk, ik ren veel liever los door het huis.

Mijn baasje twijfelt of ze misschien een maatje voor mij erbij wilt nemen, maar toen ze mij ging ophalen bij de frettenstichting vond ik andere fretjes niet zo leuk, dus hier denkt ze nog even over na.

Al met al heb ik het super naar mijn zin bij mijn baasje!

Hallo, mijn naam is Ryu. Ik woon bij Bart, Marianne en Moosley in Dordrecht!. Mijn naam is afgeleid van het japanse woord voor draak! En oh wat doe ik die naam eer aan, want ik heb een hele dagvullende hobby. Mijn hobby is ' alles'. Alles is interessant, alles kan je in/op/onder/door/voor of achter klimmen, alles kan je in je mond stoppen, alles kan je aan snuffelen. Het meest leuke van alles vind ik nog wel ergens komen waar het niet mag! Ik probeer er dan hoe dan ook te komen. Vooral de salontafeltjes vind ik geweldig. Ik kan dan ook heel ver springen, alleen diepte inschatten vergaat me nog niet al te best, dus dan stoot ik mijn kop nog wel eens hier en daar.

Verder vind ik eigenlijk alles wel best en speel en knuffel ik graag met mijn mensen.

En soms doe ik iets gewoon voor de fun, omdat het zo grappig is.. haha... dan laat ik een lekkere geurvlaag op mijn huisgenoten achter. Vooral in de buurt van hun neus... dan ga ze zo leuk bewegen en roepen... alleen heeft het me wel de bijnaam ' stinky' opgelevert, ach ja bijzaak!

Ja moosley is de naam. Op 9- 9-09 heb ik mijn huis gekozen in Dordrecht. Die twee mensen dachten wel dat ze mij uit gekozen had, maar dat dacht ik dus mooi niet he... Dit is dus mijn huis... Dat vrouwtje dat wil dat nog niet altijd begrijpen, maar een corrigerende bijt in haar arm verhelpt dat wel. In het begin moesten we daarom ook wel aan elkaar wennen. Ze wist dan ook nog niet zo goed wat ze met mij aan moest. Toen ze zei dat ze er niet aan moest denken om mij weg te doen, ondanks dat ik haar zo pijn deed, overdacht ik mijn acties. Was dit wel de beste manier om mijn rol als alfa mannetje te bevestigen? Ik probeerde daarom maar de softe aanpak met haar. Beetje charmeren met mijn ambities om professioneel voetballer te worden, ik kan namelijk erg goed voetballen. Op haar schoot zitten met snoepjes geven werkt ook wel en ik moet zeggen, de softe aanpak bevalt me ook wel! Nu we de rollen bevestigt hebben kunnen we het heel goed met elkaar vinden en mag ze ook lekker over mijn rug kriebelen. Al met al een happy end dus.

Hallo,

Ik ben Turbo een echte fruns en ben geboren op 1 mei 2007. Oorspronkelijk heet ik Dief, omdat ik alles jat wat ik maar tegen kom. Omdat ik zo ontzettend hard kan rennen hebben mijn nieuwe baasjes mij Turbo genoemd.

Ik heb 9 maanden in de opvang gezeten, toen ik eindelijk op werd gehaald door mijn nieuwe baasjes uit Oss.

Het zusje van mijn maatje was helaas veel te vroeg overleden. Ze was toen erg eenzaam, zodat haar baasjes toen besloten bij Betje langs te gaan om een nieuw maatje uit te zoeken. Omdat mijn maatje erg bang was voor andere fretjes, dacht Betje meteen aan mij, omdat ik zo ontzettend lief ben voor andere fretjes. Toen ik bij mijn maatje thuis aankwam, was het eerst nog even een weekje wennen. Maar na een week werden we allebei toch wel heel erg nieuwsgierig. Nu we eenmaal aan elkaar gewend zijn, kunnen we nooit meer zonder elkaar. Het is zo heerlijk om tegen elkaar aan te slapen. Ook spelen we erg veel, als onze baasjes thuis zijn. Het gaat erg goed met mij. Mijn baasjes kunnen mij gewoon zonder te bijten oppakken en kunnen heerlijk met mij knuffelen, want daar houd ik wel van!

Nou genoeg verteld, ik ga weer even op dievenpad....

Mijn naam is Bart. Ik woon alweer een paar jaar samen met mijn zusje bij de baasjes Inge & Richard. Richard wilde al heel lang een mannetjes fret. En dat snap ik best hoor!! Ze hadden namelijk alleen maar moertjes, 4 om precies te zijn. Dus toen Betje belde dat ze een hele lieve fret had, zijn ze gelijk gaan kijken. En jawel, ik mocht mee naar huis. Inge vond het wel heel zielig dat mijn zusje dan helemaal alleen achter zou blijven en dus mocht ook zij mee. En zo gingen we op naar onze nieuwe huis. Daar hebben we kennis gemaakt met de overige fretjes. In het begin vond ik ze niet zo lief maar nu zijn we de grootste vriendjes. Als man alleen is het best lastig om je staande te houden te houden tussen al die vrouwen en heb ik gelukkig een jaar later hulp gekregen van Max. Als de baasjes op vakantie gaan, mogen wij naar Fretten Parcs!! Een echte aanrader voor alle fretjes onder ons maar jullie gaan er vast ook al naar toe. Het wordt namelijk geleid door Betje en alle vrijwilligers! We mogen daar spelen in de bak en rustig bijkomen van al het kattenkwaad dat we gedurende het jaar moeten uitvreten om de baasjes scherp te houden. Geloof mij dat is hard werken! Na een vakantie in een bungalow kunnen we er weer helemaal tegen aan. Een dikke mok namens ons allemaal, Bart

Hoi ik ben Binky en zit bij me maatje samen op de bank te slapen, ook spelen we erg graag en heb het erg naar me zin. Me baasje laat me vaak opblijven omdat hij denkt dat het 's avonds koud is buiten, dus hoef ik niet naar me hok toe. Ik en me baasje lopen vaak door de straten "langs de weg" vele mensen kijken dan naar mij, verder hou ik van spelen met balletjes, de boel om te gooien, in prullenbakken spelen en bloembakken uit graven. Verder krijg ik heel erg veel aandacht uit de buurt en daar vind ik maar al the fijn al zijn der altijd mensen die bang voor me zijn ( kan ik niet begrijpen ) Maar ik ga weer lekker verder spelen, eten, drinken en slapen. Groetjes van Binky uit t' Harde

Hoi, ik ben Chili en de grote broer van Yara en Yuki. Ik ben meegenomen door andere mensen maar ik zie af en toe mijn zusjes nog wel. Ik ben een lieve grote jongen van 1800 gram, ik eet en speel graag en kan soms heel lui zijn en op de meest vreemde plaatsen en houdingen in slaap vallen. Het is heel gezellig waar ik nu woon, toen ik daar kwam wonen waren er al 2 fretten, Milo en Kuubi (nu zijn het er nog meer). Maar er waren niet alleen fretjes, ze hebben ook nog 5 katers, 1 poes en een grote zwarte hond die leuk te pesten is trouwens. Mijn baasje en het baasje van Yara en Yuki hebben buiten een hele grote frettenverblijf gebouwd. Daar kunnen we zowel binnen als buiten spelen en slapen. We worden een paar keer per dag in huis gehaald waar het een dolle boel is. Ze hebben een dochter die net zo gek is als wij wanneer we aan het spelen zijn. Ik geef nu weer het woord aan een ander fretje die bij ons is komen wonen...

Hoi mijn naam is Flea en eigenlijk weet ik niet veel te vertellen over mezelf. Wat ik wel weet is dat ik eerst bij mensen was en die wilden mij niet meer dus hebben ze mij op straat gezet in Den Bosch. Andere mensen hebben mij gevonden en hebben mij naar het asiel gebracht. Vandaar uit ben ik in Januari 2008 bij de FrettenStichting terecht gekomen. Ik ben daar weer flink bijgekomen van mijn avontuur. Kort daarna zag Esther mij en wilde me heel graag meenemen geloof ik, alleen moest haar man Bart nog overtuigd worden maar dat bleek snel geregeld en een paar uurtjes later was ik al bij hun. Ze hadden al vier fretten dus dat was wel spannend, al die katten en die hond vond ik wel wat vreemd. Maar ik voelde me al wel snel op mijn gemak. Ik vind spelen heel erg leuk, alleen Chili had net als ik last van onze hormonen dus het spelen was af en toe een beetje vechten. Nu zijn we allebei geholpen en gaat het een stuk beter. Slapen doe ik ook graag maar ik ben wel weer moeilijk met eten, snoepjes hoef ik niet en prooi vind ik echt vies! Ik vind het leuk als mensen met mij spelen, ik ga dan op mijn rug liggen en dan wordt ik door een hand "aangevallen" soms vergeet ik dat ik dan moet spelen en dan laat ik me lekker kriebelen in plaats van stoeien. Op naar de volgende want er komen er nog veel meer!

Ik ben Kunai en een fruns, mijn verhaal is best wel merkwaardig maar heeft een happy ending. Zoals gezegd ben ik een fruns, de mensen die mij in eerste instantie kochten wisten niet dat ik een fruns was. Pas nadat ik regelmatig in hun vingers beet en andere typisch frunzen dingen deed en hun informatie hadden ingewonnen wisten ze wat ik was. Uiteindelijk hadden ze besloten dat ik niet op mijn plek was daar en hebben ze me naar de FrettenStichting gebracht. Daar eenmaal aangekomen bleek dat het baasje van Kuubi, mijn broertje, het best wel erg vond dat ik in de opvang zat en die is me gelijk komen halen in Augustus 2007. Ik vond het allemaal wat vreemd met al die andere fretten en mijn broertje, maar het voelde wel goed aan bij deze mensen. Net toen ik gewend was en me op mijn gemakje ging voelen werd ik erg ziek. Ik had heel veel last van mijn buik en wilde niet meer eten, toen hebben ze me onder dwang gevoerd met Waltham, dat vond ik echt niet lekker omdat ik er misselijk van werd. Mijn baasjes vertrouwden het niet en hebben me meegenomen naar een dierenarts in Delft. Die meneer vond ik helemaal niet aardig want hij was overal aan het voelen wat zeer deed. Ik had hem eigenlijk moeten bijten maar ik was te ziek. De dag daarna ben ik geopereerd en hebben ze mijn buik helemaal schoongemaakt, daarna moest ik nog blijven om aan te sterken. Toen ik eindelijk weer naar huis mocht was ik wel heel erg blij om iedereen weer te zien. Inmiddels ben ik een hele lieve jongen geworden die graag speelt en stoeit maar het ook lekker vind om te kroelen en bij mensen in het haar te wroeten. Ik voel me inmiddels zo op mijn gemak dat ik een snoepje voorzichtig uit iemands mond pak. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik geen fruns meer ben want af en toe durf ik nog wel eens een klein hapje te doen. Ik hoor dat ik moet afsluiten want de volgende staat al op mij te wachten..

Hallo allemaal, ik ben Daisy.

Ik heb en hele moeilijke tijd achter de rug.

Mijn vorige baasje heeft mij achtergelaten op de parkeerplaats bij de Boerenbond in Oisterwijk. Hij had mij in een grote plastic krat gestopt zonder ademgaatjes erin, dus als ik niet snel gevonden was, was ik waarschijnlijk nog gestikt ook. Waarom hij dat deed weet ik niet, want ik ben een hartstikke lief meisje en ik speel graag met alles en iedereen. Vooral tenen bijten en dan hard weglopen vind ik leuk. Betje heeft mij opgevangen en verzorgd, ik was niet alleen hl erg bang, maar ik was ook nog eens loops, dus moest ik ook nog eens geholpen worden voordat ik een nieuw baasje mocht uitkiezen. Na enkele weken kwam er een meneer bij Betje op bezoek waarvan ik hoorde, dat hij nog een derde fretje zocht en raadt eens... Betje zei tegen die meneer dat ik wel een goed vriendje van die twee andere fretjes kon zijn, omdat ze mij zo lief vond. Dus toen Betje mij aan die meneer voorstelde deed ik ook mijn uiterste best om zo lief mogelijk over te komen en dat was hl goed gelukt. Weer een weekje of twee later, nadat ik geholpen was, mocht ik eindelijk kennis maken met Momo en Lizzy. Die meneer had ze speciaal voor mij meegenomen naar de opvang om te kijken of we met z'n drietjes goede maatjes konden worden en ja hoor, het klikte meteen. Die grote Momo begon me bijna gelijk te kussen en Lizzy was wel lief voor mij, maar af en toe ook nog wel een beetje jaloers, maar dat kan ik goed begrijpen, want Momo is tenslotte haar beste vriendje. Ik ben nu inmiddels al een paar daagjes bij mijn nieuwe baasje en het gaat nu al heel erg goed met ons. Nou moet ik maar weer eens gaan, want ik heb nog heel wat kattenkwaad in te halen. Tot ziens!

Hier eindelijk een berichtje met wat foto´s van onze JanPeter.

We hebben ´m op 13/11/09 bij jullie gekocht en woont sindsdien hier.

Het gaat allemaal prima met hem!

Hij voelt zich helemaal thuis in z´n kooi/hangmat en de woonkamer waar hij zich overal verstopt.

Hij kan heel ondeugend en lief zijn.

We denken nog steeds dat hij doof is aangezien hij op geen enkel geluid reageert.

Hij is deze maand geholpen en de sterkste geur is nu wel weg Ook met de meiden gaat het allemaal goed, zijn er helemaal weg van.

Zie foto´s.

Hoi, ik ben Lizzy en ik ben een albino meisje van een half jaar oud.

Ik zie er op de foto heel gevaarlijk uit, maar dat is helemaal niet het geval bij mij hoor, want ik ben heel erg lief en ik ben haast voor alle harde geluiden heel bang.

Laatst heeft mijn baasje me samen met Momo uitgelaten en ik was zó bang geworden, dat ik bij mijn baasje in zijn broekspijp gekropen was om mezelf te verstoppen, ik vond het veel te eng allemaal.

Hallo allemaal, ik ben Momo en ik ben een wildkleur fruns van een half jaartje oud.

Ik ben een hele grote sterke kerel, want ik kan met alleen mijn voorpoten op de kooi klimmen en grote dingen wegduwen.

Ik vindt Lizzy het liefste meisje van de hele wereld en ik speel heel erg graag met haar, maar af en toe doe ik een beetje te ruw en dan loopt Lizzy weg, maar ja ik ben een fruns, dus ik kan het niet zo goed helpen.

Ik ben verder wel heel erg lief hoor, want ik bijt nauwlijks, alleen met spelen natuurlijk.

We zijn heel erg blij dat Betje ons een nieuw baasje heeft gegeven ne misschien krijgen we nóg een vriendje erbij over een tijdje.

Dan zullen we ons baasje wel eventjes laten zien wat voor puinhoop we kunnen maken met z’n drieën.

Tot ziens allemaal,

Groetjes van Momo en Lizzy.

Ik zal me eerst even voorstellen. Mijn naam is Dino, ik ben geboren in juli 2007. Als klein ventje ben ik samen met mijn broertjes en zusjes op straat gevonden door de dierenambulance. Uiteindelijk zijn wel met z'n alle bij de FrettenStichting terecht gekomen. Eenmaal op adem gekomen van ons grote avontuur kwamen Dennis en Chantal een pup uitzoeken. Ik heb me van mijn beste en liefste kant laten zien en uiteindelijk mocht ik met ze mee op 12-10-2007. Eenmaal thuis aangekomen kwam ik erachter dat ik in een knetter gekke frettengroep terecht kwam. Ik voelde me meteen thuis en kon meteen lekker spelen met de andere fretten. Op dit moment zit ik apart van de groep. Een kleine vent ben ik niet meer, mijn baasjes moeten mij eerst laten castreren voordat ik weer bij de groep kan. Ondanks die grote balletjes ben ik een ontzettend lief en baldadig fretje, ik hou ervan om mijn baasjes flink te pesten. Ook op grote avontuur gaan in huis, terwijl dat niet mag, vind ik geweldig. Mij opsluiten heeft geen zin, ik kom toch wel mijn kooitje uit als ik dat wil ;)

Ik zal me eerst even voorstellen. Mijn naam is Kicker. Waarschijnlijk komt jullie deze naam wel bekend voor. Ik heb namelijk in de nieuwsbrief van de Frettenstichting gestaan. Voor degene die het niet weten zal ik het even kort uitleggen. Ik ben een vondeling, en kwam in juni 2007 aan bij de FrettenStichting. Betje vertelde me dat ze waarschijnlijk al een nieuw baasje voor me had gevonden, namelijk Dennis en Chantal. Een paar dagen later ontdekte Betje een gezwel in mijn mondje, ze was er bang voor dat dit kwaadaardig zou zijn, maar ik wist wel beter hoor ;). Ze is meteen met me naar de dierenarts gereden. Na een paar vervelende onderzoekjes kwamen ze erachter dat er speeksel in zat. Dit hebben ze er toen meteen uitgehaald. Maar na een week was het gewoon weer terug. Uiteindelijk hebben ze me geopereerd en ervoor gezorgd dat dat niet meer ging gebeuren. Uiteindelijk ben ik op 14-06-2007 met Dennis en Chantal mee gegaan. Nu gaat het ontzettend goed met me, ik heb het daar goed naar mijn zin. In het begin wist ik niet goed hoe ik moest spelen, ik was veels te bang dat ik op mijn kop zou krijgen. Maar nu is dat wel anders hoor. Ik mag lekker wild spelen, als ik maar niet te hard bijt. Ik ben helemaal gek van piepjes. Ja, je leest het goed. Ben er zelfs verslaafd aan. Door die stomme piepjes heb ik mijn hoekstandje afgebroken. Ik dacht even snel en op het bed te springen, om dat piepje eens te grazen te nemen, maar dat ging niet helemaal lekker. Ik botste tegen de rand van het bed en brak toen mijn hoektandje af. Maar daar kunnen we wel mee leven hoor..

Hierbij een foto van onze fret die hier een leven van een prins heeft. Hij is elke dag wel 4 uur los en heeft het ontzettend naar zijn zin. Hij is dol op rubber maar dat krijgt hij niet.

Hallo allemaal, Ik ben Doerak en ben 14 oktober 2006 door mijn "baasje", Wim, opgehaald bij de FRETTENSTICHTING. We klikken goed samen! Trouwens hoe vinden jullie m`n vriendinnetje kruimeltje? Lief meisje h? Een tijdje geleden heb ik een implantaat gekregen, ze zeggen dat ik niet gecastreerd hoeft te worden! Wowwww, wat zijn m`n ballen klein geworden!!!!! Maar het gaat nu heeeeel goed met me. Toen ik 6 maanden was, woog zo`n 2500 gram! Log h? Nu ben ik 1750 gram zwaar. En bere sterk! O ja, op de Frettendag van SDF heb ik nog mooi een 3e prijs in de wacht gesleept met de keuring; goh, niet tegen m`n baasje zeggen hoor! Maar soms loop ik naast m`n pootjes! Mokmokmok! Nou tot zover maar weer, de groetjes van ons allen, Doeiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, DOERAK.

Hoi, ik ben Miepie. Ik ben op 22 Februari 2008 meegenomen naar Zierikzee. Daar woonde al een ander fretje. Het klikte meteen maar na een tijdje begon ik een beetje vervelend te doen, zowel tegen die fret als tegen mijn baasje.. Maar wat wil je dan ook, ik voelde me hartstikke ziek! Mijn nieuwe baasje twijfelde daardoor even of ik er wel bij paste, maar gelukkig kreeg zij ook al snel door dat ik normaal niet zo ben en koos ze er voor om me te houden. Nu voel ik me veel beter en ik kan nu ook veel beter met m'n nieuwe vriendinnetje en ons baasje op schieten. Ik durf zelfs al een beetje te spelen!

Het dikke pluisbeest op de foto is Oscar, de bijtfret die we in maart 2007 bij jou uit de opvang meegenomen hebben. Het gaat goed met hem (anders had hij vast nooit zo'n mooie vacht kunnen maken) en hij kan het nog steeds prima vinden met vriendin Muis. Het bijten heeft hij nog niet verleerd, al gaat het wel een stuk beter dan in het begin. De hele maand augustus heeft hij bij Wim de Wolff gelogeerd, die heeft hem heel veel aandacht gegeven en heel streng aangepakt, dus daar werd Oscar ontzettend braaf. Maar bij ons in huis verviel hij meteen weer in zijn oude streken, en moesten wij ook heel streng zijn om iets van de goede opvoeding over te houden. Een schootfret zal hij wel nooit worden, maar dat hoeft ook niet. We vinden hem lief zoals hij is, en we zijn nog steeds erg blij met hem.

Hallo mijn naam is Pookie "Pooh" (ja heb het niet zelf verzonnen hoor maar mijn nieuwe eigenaar), ze zegt dat ik het aan mezelf te danken heb omdat ik zo druk ben en zo ongelofelijk kan stinken op de bak. Ze vertelde me dat mensen een uitdrukking hebben voor iets dat druk is en voor iets dat stinkt, volgens haar zeggen jullie mensen dan wel eens pooh pooh. Ik ben een vondeling uit Gennep van ongeveer 4 maanden en nu het beste maatje van haar fret Marley van een half jaar die helaas zijn vorige vriend veel te snel heeft verloren. We kunnen het samen heel goed vinden en ook met de katten en de mensen doe ik het erg leuk hou enorm van spelen met alles en iedereen om me heen. Ik heb hier zelfs samen met Marley een hele eigen kamer en als we dan wat rustiger zijn mogen we door het hele huis rond rennen. Nou ik ga weer verder rennen anders haal ik die Marley nooit meer in. O ja helaas ben ik nog niet zo fotogeniek.

Hallo !! hier Rossi ik ben geboren in juni 2004 en heb een tijdje bij een stel puberende kinderen gewoond met mijn vriendinnetje Smoover, na een tijdje hadden ze geen tijd meer voor ons en werden we naar het gezellige Breda gebracht waar we gezellig mochten blijven wonen totdat Betje een baasje voor ons zou vinden, we hebben er niet lang gewoond...jammer hoor het was er toch best gezellig ...en veel knappe vrouwelijke fretten om me heen ..ik ben dan ook een ware casanova en met mijn blik verleid ik mens en fret! Toen kwam er een mensenvrouwtje langs die opzoek was naar nieuwe huisgenootjes omdat haar andere fretje plotseling was overleden ...zielig h? We mochten lekker in de speelbak zodat ze kon kijken of ze ons leuk zou vinden ( natuurlijk wel wij zijn gewoon super leuk ) En het moertje was meteen verkocht...waarschijnlijk kwam dat door mijn super gespierde frettenlijf en mijn casanova look ! We mochten mee naar haar huis ...het was wel even wennen we hadden ineens heel erg veel plek om te spelen ! We wonen nu alweer een paar jaartjes in het Brabantse veen en het is er erg gezellig ! Volgens baasje joyce ben ik heel knap en lief en ik heb weleens prijzen gewonnen op keuringen omdat ik zo knap ben ! toen heb ik Betje nog in haar vingers gebeten! genoeg over mij ...ik ga verder met slapen...dat is natuurlijk mijn grote hobby ( naast moertjes versieren ) Doei ! een pootje van Rossi !

Hallo allemaal ! Ik ben Smoover een mooie wildkleur dame en het vriendinnetje van die knappe sandyman Rossi , ik ben ook geboren in 2004 en heb dezelfde achtergrond als m'n mannetje Rossi. Alhoewel ik veel leuker ben...... in mijn paspoortje staat vermeld dat ik een drukke dame ben en dat klopt ook wel! Mijn grootste hobby is rondmokken! Ik ben best eigenwijs zegt mijn baasje en ook wel eenkennig vindt niet zoveel mensen leuk...maar mijn baasje wel hoor! Ik heb net als Rossi ook prijzen gewonnen op keuringen ...heel leuk! zeker omdat ik een navelbreukje heb ( schoonheidsfoutje noemen ze dat ) maar ik heb al die andere frettendame's gewoon verslagen! Ik vermaak me prima in veen met mijn frettenvriend Rossi...ook heb ik nog een bejaarde frettenbuurvrouw Yara naast me wonen....ik vindt haar niet zo leuk ze probeert Rossi altijd te versieren! O ...wacht....ik zie een balletje in mijn kooi...ik ga snel verder spelen! Pootje van Smoover

Hallo ik ben Sneaky en ben geboren op 22-07-2007 bij de FrettenStichting. Ik ben opgevoed door mijn moeder en vader,ja je hoort het goed. Na 9 weken kon ik mijn moeder niet meer met rust laten en ben toen apart gezet. Een Week later kreeg ik een nieuwe bazin, ik kende haar al vanaf mijn geboorte, zag haar zelfs om de twee weken en dan pestte ze altijd met de verschrikkelijke stofzuiger, waarvan ik nog erg bang ben, ik kan gewoon geen poot meer bewegen als dat ding aanstaat. Nou even verder met mijn verhaal, ik kwam dus terecht bij 3 andere fretten, 2 waren er lief maar eentje wilde alleen maar vechten en beet dus mijn nek en rug kapot, maar na een tijdje is dit over gegaan en we zijn nu de beste maatjes. Snoozy was al snel weg, ik snapte er niet zoveel van, maar heb wel afscheid van haar genomen. Snowy is bijna bejaard maar wil af en toe wel met me spelen, hij beet altijd tijdens het stoeien in mijn balletjes, maar deze zijn nu verwijderd. Ik ben veel zwaarder en groter als hem dus win het bijna altijd, maar hij kan ook hard bijten hoor, dan zegt mijn bazin tegen hem rustig aan kleine pitbull. Verder mok of spring of slaap ik de hele dag, niet in de kooi hoor daar houdt ik niet van, maar wel boven dan liggen we met z'n drietjes dicht tegen elkaar dat is lekker warm joh. Verder doe ik mijn naam eer aan, voordat je het weet en hoort hang ik aan je tenen. Oh ik hoor mijn naam, ik denk dat ik moet gaan eten er ligt lekkere prooi op me te wachten, dat lusten de andere niet dus alles voor mij alleen!!!! Ik eet het op met huid en haar. Sorry hoor maar ik ga nu snel. Doeiiiiiiiiiiiiiii

Dit was ons klein vrouwke Snoozy. We hebben haar officieel geadopteerd op 6 juli 2003,we hadden een albino pup bij een vrouw gekocht en wisten eigenlijk niet veel over fretten. Bij een dieren winkel in Breda gingen we toen wat informatie Vragen en die gaven ons direct het adres van Betje en Frans. We hebben gebeld en zijn er toen een middag geweest. Ze hadden de stichting toen net opgezet, het was bijna eind juni. We kregen heel veel goede informatie van hun, vandaar dat we wisten dat het beter was om er twee te hebben. Betje ging toen een leuk moertje halen en we waren meteen verkocht aan haar. Ze was speels en lief, niet altijd want ze hapte ook wel eens, maar na veel geduld en liefde heeft ze toch het vertrouwen in de mens terug gekregen. Snoozy heeft Snowy verder opgevoed als haar eigen kindje,het waren de beste maatjes. Het enige wat ze niet leuk vond was opgesloten zitten in de kooi,vandaar dat ze altijd los liep behalve als we zelf naar bed gingen,dan moest ze in de kooi. Snoozy is in maart 2007 plotseling ziek geworden. Ik heb Betje toen gebeld en Frans is gelijk gekomen. Betje haar vermoeden werd waarheid , het was suiker ziekte. Na een lang ziekte proces hebben we haar op 20 oktober 2007 in laten slapen, ze was toen 5 jaar oud. Ze is gecremeerd en staat weer thuis waar ze behoort. Vier weken voor dit gebeurde hadden we een nieuwe pup bij Betje geadopteerd, hij heeft veel streken en trekjes van Snoozy en daar zijn we wel heel erg blij mee. Door het vele geduld en de informatie van Betje en Frans zijn we in de jaren veel te weten gekomen over fretten. Betje en Frans hebben ons altijd bijgestaan in moeilijke en leuke tijden zo is onze albino immers bijna altijd ziek geweest. Wij willen jullie hartelijk bedanken voor jullie steun en hopen dat de Stichting nog lang mag bestaan.

Hoi, ik ben Sulley, en ik woon sinds 2006 bij mijn baasjes. Toen het maatje van mijn vriendinnetje Lizzy doodging, en zij zich erg alleen voelde, mocht ik bij haar komen wonen. Nou, dat heb ik geweten, wat een bazig meisje is dat! Maar we kunnen wel leuk samen spelen, en gelukkig is er nog een ander fretje bij ons komen wonen, zodat ik ook af en toe aan mijn favoriete hobby toekom, het proberen uit te breken, of in de keukenkastjes klimmen. Mijn baasjes zeggen dat ik soms t slim ben, want ik kom altijd wel weer ergens waar ik niet mag komen, maar ja, ik moet ze toch bezighouden. Ik ben gek op de snoepjes die ze hier hebben, ik wil zelfs een trucje doen om ze te krijgen! Nou, dit is mijn verhaal, groetjes van Sulley!

Hallo Ik denk doe even mailen om te laten weten dat het erg goed gaat met 'trutje'. De eerste dagen was ze erg aan het verkennen waar ze nou weer terecht was gekomen en had ze totaal geen interesse in ons en de katten maar vooral de katten wel in haar. Nadat ze eindelijk een paar dagen gesetteld was begon ze de katten toch erg leuk te vinden en ging ze met ze spelen en kwam ze ook steeds vaker bij ons kijken. Trutje is echt een schat van een fret ook al wil ze nog eens happen "vooral in je tenen". En ze is ontzettend nieuwsgierig want vorige x toen ik stond te douche kwam ze ook even mee douche haha. Iedergeval nog hartstikke bedankt voor deze aanwinst!!

Johan en Suus Schalken

Ik ben dus Yuki en het zusje van Yara. Ik ben eigenlijk hetzelfde type als haar alleen laat ik de poezen wat vaker met rust. Eten, slapen en spelen doe ik het liefst, ik ben wat dat betreft een echt fretje. Ik ben wel weer zo dat als ik met n van die favorieten dingen bezig ben ik niet snel iets anders wil doen, ik heb echt een eigen willetje wat dat betreft. Ik vind het heerlijk om te spelen met de andere fretjes en mijn baasjes, maar ik wil wel bezig gehouden worden anders verveel ik me en ga ik of slapen of frettenkwaad uithalen, zoals overal op of achter klimmen wat eigenlijk niet gaat. Dat soort dingen vind ik altijd erg leuk, mijn baasjes minder want soms heb ik mezelf echt goed ingegraven. Water vind ik net als mijn zusje helemaal geweldig en als we de kans krijgen zorgen we er voor dat er geen haartje droog blijft. Ik ga nu weer verder spelen en geef het woord aan mijn broertje want die is ook op deze site..

Mijn naam is Zowie, ik ben de mooie frettendame links. Ik ben toen ik een maand of 5 was bij de FrettenStichting gekomen omdat de mensen zeiden dat ik beet, maar wat wil je als je wordt fijngeknepen. Betje kwam er al snel achter dat ik juist de liefste dame van de opvang was. Ik ben in december 2004 bij mijn vriendje Max (rechts) komen wonen. Hij wilde na de dood van zijn maatje van verdriet niet meer eten en was een depressief pupje van 6 maanden. Zijn vrouwtje maakte zich vreselijke zorgen en kwam gelukkig helemaal vanuit Monnickendam bij Betje in Breda terecht. En toen Betje haar over mij vertelde hebben ze in Rotterdam bij Joke afgesproken zodat zij mij kon zien. Ze was meteen helemaal verliefd op mij, en nam mij meteen die dag mee naar huis. Ik mocht van Joke een speeltje meenemen waar ik nog steeds met veel plezier mee speel. Vanaf het moment dat ik Max zag en wij samen woonden ging het meteen goed. Hij wil niets anders dan samen knuffelen, de katten pesten en het vrouwtje schijnaanvallen. Mijn vrouwtje heb ik wel de eerste 3 dagen gebeten, ik was ook zo bang. Inmiddels geef ik haar heel graag kusjes en zit ik graag in haar nek maar voor mannen ben ik nog steeds een beetje bang.